Wielkie prace w Toruniu – trzeci rok rewitalizacji Ogrodu Zoobotanicznego

Po dłuższej przerwie wracamy do mrówkojadzenia – dziś zaglądamy do toruńskiego Ogrodu Zoobotanicznego, w którym pełną parą idą właśnie prace związane z rewitalizacją zoo. Rok 2013 jest bowiem kolejnym, trzecim już intensywnej przebudowy toruńskiego zoo – opowiemy Wam, co w związku z tym dzieje się w zoo obecnie i co jeszcze wydarzy się w tym roku, przy okazji też sprawdzimy, co słychać u mieszkańców ogrodu i jakie nowe zwierzaki pojawiły się w ostatnim czasie.
Zapraszamy do lektury!

Samiec Toko czarnoskrzydłego - kwiecień 2013

Samiec Toko czarnoskrzydłego – kwiecień 2013

W latach 2011 – 2013 w związku prowadzonymi pracami budowlanymi ogród był, jest i jeszcze zostanie rozkopany na łącznej powierzchni ponad 8000 m2. Stanowi to ok. 20 % powierzchni tego najmniejszego, bo liczącego zaledwie 3,4 ha polskiego „eazowskiego” zoo.
Początek naszego zainteresowania rozwojem toruńskiego Ogrodu Zoobotanicznego wiążemy z powstaniem wybiegu dla ulubieńca torunian – niedźwiedzia himalajskiego Nufiego i dla jego niedźwiedziej towarzyszki Wolty, uprzednio mieszkanki łódzkiego zoo.

Rok 2011 był pierwszym rokiem realizacji programu rewitalizacji toruńskiego Ogrodu Zoobotanicznego. Program współfinansowany z funduszy europejskich i przez miasto Toruń mógł zostać zaakceptowany, gdyż opierał się na porozumieniu programowo – przestrzennym zawartym w wcześniej wypracowanej koncepcji rozwoju. W drugiej połowie 2011 roku w ramach programu rewitalizacji wykonano dwia inicjujące zadania. Zakupiono ławki i kosze na śmieci w ujednoliconym modelu dla całego Ogrodu Zoobotanicznego. Powstał też bogato wyposażony plac zabaw dla dzieci.

Rok 2012 był drugim rokiem realizacji programu rewitalizacji toruńskiego Ogrodu Zoobotanicznego. Żartobliwie można nazwać go „rokiem grzebania w ziemi”. Stał pod znakiem inwestycji tworzących zręby nowej obsługi infrastrukturalnej ogrodu. W części południowej Ogrodu Zoobotanicznego powstał nowy system sieci energetycznej, kanalizacji sanitarnej i wodociągowej. Gruntownie przebudowano jedyny naturalny staw tworząc na nim wybieg wyspowy. Wybudowano głębinowe ujęcie wody zapewniające stały przepływ wody w stawie, a w przyszłości dające możliwość rozprowadzenia wody dla podlewania zieleni. Na brzegu stawu wybudowano taras z widokiem na wybieg wyspowy oraz wybudowano fundamenty pawilonu lemurów – przyszłych mieszkańców wybiegu wyspowego. Najbardziej eksponującym się obiektem powstałym w 2012 roku jest altana dydaktyczna. Intensywna działalność dydaktyczna prowadzona w toruńskim Ogrodzie Zoobotanicznym wymagała takiego obiektu dla zgromadzenia klasy szkolnej pod zadaszeniem, acz na wolnym powietrzu oraz dla dużo większych zgromadzeń publiczności w układzie amfiteatralnym wokół sceny, którą może stanowi altana dydaktyczna.

Mrozy i śniegi utrzymujące się na początku roku 2013 nie sprzyjały awansowaniu prac budowlanych. Prace budowlane gwałtownie przyspieszyły w kwietniu, by nadrobić czas skradziony przez aurę.

Wyspa lemurów.

Zdjęcia dają obraz ukształtowanego koryta wodnego fosy wokół wyspy i samej wyspy. Zakończono umacnianie faszynami części podwodnej. Rozpoczęto stawianie konarów drzew na wyspie oraz rozpoczęto pierwsze nasadzenia zieleni. Na dniach powinien zacząć się obsiew trawą oraz umacnianie skarp trawą dywanową. Mieszkańcami wyspy będą lemury, najpewniej reprezentujące dwa różne gatunki.

wyspa i fundamenty pawilonu lemurów - widok ogólny - kwiecień 2013

Wyspa i fundamenty pawilonu lemurów – widok ogólny – kwiecień 2013

wyspa i pawilon lemurów - widok ogólny - maj 2013

Wyspa i pawilon lemurów – widok ogólny – maj 2013

wyspa lemurów widziana z tarasu widokowego - kwiecień 2013

Wyspa lemurów widziana z tarasu widokowego – kwiecień 2013

Wyspa lemurów i taras widokowy - kwiecień 2013

Wyspa lemurów i taras widokowy – kwiecień 2013

Dla ułatwienia wyobrażenia stanu docelowego ponownie zamieszczamy publikowaną wcześniej wizualizację wyspy i pawilonu lemurów widzianych z tarasu widokowego.

Wyspa i pawilon lemurów - widok docelowy

Wyspa i pawilon lemurów – widok docelowy

Pawilon lemurów

Położony jest na skraju stawu, podobnie jak pawilony gibbonów i siamangów w opolskim zoo. Ma powierzchnię ponad 80 m2, na którą składają się dwa takie same pomieszczenia wewnętrzne, dwie klatki wewnętrzne do krótkotrwałego oddzielenia zwierząt oraz niewielki, centralnie położony aneks obsługi. Obrys posadzki widziany na zdjęciu daje poglądowy obraz układu wewnętrznego pawilonu. Żelbetowe sterczyny od strony zwiedzających (na pierwszym planie) są wspornikami, na których oprze się dach zacieniający witryny szklane wglądu publiczności do wnętrza.

Pawilon lemurów - kwiecień 2013

Pawilon lemurów – kwiecień 2013

Pawilon lemurów - maj 2013

Pawilon lemurów – maj 2013

Dla ułatwienia wyobrażenia stanu docelowego ponownie zamieszczamy publikowaną wcześniej wizualizację pawilonu lemurów widzianego z zewnątrz od strony zwiedzających.

Pawilon lemurów - widok docelowy

Pawilon lemurów – widok docelowy

Wyspa i pawilon lemurów wraz z otaczającymi drogami będą zakończone jesienią 2013 r.

Ogród Zoobotaniczny będzie musiał dodatkowo, poza budżetem programu rewitalizacji wykonać nasadzenia roślinności wokół stawu i pawilonu. Projekt nasadzeń objęty został uzgodnieniem konserwatora zabytków w sposób skoordynowany z pozostałym zakresem projektu rewitalizacji. Ogrodowi Zoobotanicznemu pozostaje więc zdobyć dodatkowe fundusze na zakup roślinności i zaangażować w realizację siły własne. Zdobył już środki z WFOŚ i GW (Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej) oraz od prywatnego sponsora.

Nowe „forum społeczne” Ogrodu Zoobotanicznego

Kilkanaście metrów od pawilonu lemurów powstaje miejsce spotkań, rekreacji i zajęć dydaktycznych. Można je nazwać „forum społecznym”. Tworzą go altana dydaktyczna (na zdjęciu w głębi), nowo powstałe minizoo (na zdjęciu na pierwszym planie) oraz nasłoneczniona łąka pomiędzy tymi obiektami.

Forum społeczne - mini zoo na 1. planie - altana dydaktyczna w tle  - kwiecień 2013

Forum społeczne – minizoo na 1. planie – altana dydaktyczna w tle – kwiecień 2013

Przeniesienie funkcji minizoo było koniecznością. Dotychczasowa lokalizacja stała w sprzeczności z innym, dalej opisanym założeniem krajobrazowym realizowanym w ramach programu rewitalizacji – placem rekreacyjnym z fontanną. Ponad to, obiekty minizoo były w fatalnym stanie technicznym.

Forum społeczne - stajnia minizoo widziana z głównej alejki  - kwiecień 2013

Forum społeczne – stajnia minizoo widziana z głównej alejki – kwiecień 2013

Budynek obecnego minizoo prezentuje się dobrze i pomimo, iż nie jest mały wpisuje się w krajobraz. Widać to na zdjęciu ogólnym forum społecznego jak i na kolejnym zdjęciu stajni widzianej z głównej alejki Ogrodu Zoobotanicznego.

 Forum społeczne - owce czterorogie (senior i junior) na wybiegu mini zoo

Forum społeczne – owce czterorogie (senior i junior) na wybiegu minizoo

Forum społeczne - junior owcy czterorogiej na samodzielnej eskapadzie

Forum społeczne – junior owcy czterorogiej na samodzielnej eskapadzie

Altana dydaktyczna ma pomieścić jednocześnie szkolną grupę klasową na zajęciach dydaktycznych na wolnym powietrzu, pod zadaszeniem. Wysoko uniesiona krawędź dachu oraz zorientowanie wiaty na południową stronę zapewnia dobre nasłonecznienie szczególnie ważne w naszych warunkach klimatycznych.

Forum społeczne - altana dydaktyczna - widok ogólny z frontu - kwiecień 2013

Forum społeczne – altana dydaktyczna – widok ogólny z frontu – kwiecień 2013

Forum społeczne - altana dydaktyczna - fragment pod zadaszeniem - kwiecień 2013

Forum społeczne – altana dydaktyczna – fragment pod zadaszeniem – kwiecień 2013

Jednak takie rozwiązania implikują dość znaczną bryłę budynku w bezpośrednim sąsiedztwie zabytkowego, drewnianego budynku tzw. „generałówki” mieszczącego herpetarium, pazurkowce, salę wystawienniczo-dydaktyczną oraz toalety publiczne. Dla zachowania prawidłowej ekspozycji budynku zabytkowego z terenu Ogrodu Zoobotanicznego zastosowano trik architektoniczny. Ilustrują to zdjęcia altany dydaktycznej „widzianej” od tyłu wraz z frontem budynku „generałówki” na pierwszym planie. Tak naprawdę – altany dydaktycznej „nie widzianej”, gdyż ukrytej pod „zielonym” dachem będącym kontynuacją trawnika wokół zabytkowego budynku „generałówki”. Na dniach zostaną wysiane trawy na już ukształtowanym ziemnym pokryciu altany dydaktycznej.

„Generałówka” i w tle altana dydaktyczna - kwiecień 2013

„Generałówka” i w tle altana dydaktyczna – kwiecień 2013

„Generałówka” i w tle altana dydaktyczna - docelowo, gdy „zielony” dach „generałówki” będzie zazieleniony

„Generałówka” i w tle altana dydaktyczna – docelowo, gdy „zielony” dach „generałówki” będzie zazieleniony

Fontanna i plac wokół niej

Nowe założenie krajobrazowe zaliczane jest do części botanicznej Ogrodu Zoobotanicznego.
Otwarty plac z fontanną obsadzoną niską roślinnością ma docelowo, zgodnie z koncepcją rozwoju stanowić centrum panoramicznego założenia krajobrazowego.

 Fontanna - kwiecień 2013;  w tle przyszłe założenie krajobrazowe - obecnie wybiegi markurów, owiec grzywiastych, alpak i gorali, a u dołu skarpy fragment wybiegu żubrów

Fontanna – kwiecień 2013; w tle przyszłe założenie krajobrazowe – obecnie wybiegi markurów, owiec grzywiastych, alpak i gorali, a u dołu skarpy fragment wybiegu żubrów

W związku z postępującym osuwaniem się skarpy od strony ulicy przyległej do Ogrodu Zoobotanicznego – skarpa w przyszłości będzie musiała być wzmocniona dość solidną i drogą konstrukcją. Będzie to implikowało powstanie panoramicznego założenia krajobrazowego.

Fontanna - kwiecień 2013; w tle kamienice po przeciwnej stronie ulicy przylegającej do Ogrodu Zoobotanicznego; na skarpie - wybieg markurów

Fontanna – kwiecień 2013; w tle kamienice po przeciwnej stronie ulicy przylegającej do Ogrodu Zoobotanicznego; na skarpie – wybieg markurów

Fontanna i plac wokół niej będą zakończone połowie 2013 roku. Podobnie jak roślinność wokół stawu i pawilonu lemurów – nasadzenia roślinności wokół fontanny nie są objęte finansowaniem programu rewitalizacji, są objęte uzgodnieniem konserwatorskim i będą musiały powstać odrębnym staraniem Ogrodu Zoobotanicznego.

Fontanna - zaglądamy do studni technologicznej w trakcie montażu wyposażenia - kwiecień 2013

Fontanna – zaglądamy do studni technologicznej w trakcie montażu wyposażenia – kwiecień 2013

Co jeszcze planowane jest w ramach programu rewitalizacji w 2013 roku ?

Ogród wiejski

Nowe założenie ogrodowe zaliczane do części botanicznej Ogrodu Zoobotanicznego. Na powierzchni około 1800 m2 na niezagospodarowanym obecnie terenie pomiędzy budynkiem ptaszarni, a granicą Ogrodu Zoobotanicznego wzdłuż ulicy Rybaki – powstanie „ogród wiejski” wraz z ekranem roślinnym wzdłuż ogrodzenia ogrodu. Nasadzenia roślin rozpoczną się jesienią 2013 roku i będą jednym z ostatnich zadań w ramach programu rewitalizacji. Obecnie prowadzone są prace makroniwelacyjne i przygotowywane jest podłoże gruntowe pod przyszłe nasadzenia.
Zamieszczamy zdjęcie tej części Ogrodu Zoobotanicznego wykonane przed rozpoczęciem prac rewitalizacyjnych.

Teren przyszłego „ogrodu wiejskiego” - przed rozpoczęciem prac rewitalizacyjnych; po lewej na wyniesieniu - budynek ptaszarni

Teren przyszłego „ogrodu wiejskiego” – przed rozpoczęciem prac rewitalizacyjnych; po lewej na wyniesieniu – budynek ptaszarni

Alejki spacerowe

Kolejnym zadaniem w ramach programu rewitalizacji będzie realizacja nowych alejek spacerowych. Zgodnie z warunkami postawionymi przez konserwatora zabytków – alejki powinny mieć zagęszczoną nawierzchnię piaskowo żwirową wzorowaną na rozwiązaniach historycznych założeń parkowych. Na odcinkach alejek o większym pochyleniu oraz tam, gdzie wystąpią schody terenowe – stosowana będzie nawierzchnia z naturalnego drewna. Alejki będą zrealizowane do końca 2013 roku. Powstawać będą sukcesywnie, jako ostatni etap realizacji każdego z zadań inwestycyjnych.

Druga transza projektu rewitalizacji po 2014 roku

Jeżeli dojdzie do drugiej transzy, to już obecnie w oparciu o program rozwoju Ogrodu Zoobotanicznego rysują się następujące kierunki działań:

– „Zakątek Południowej Ameryki” – nowe założenie z „pakietu zoologicznego” na niezagospodarowanym terenie w zachodniej części Ogrodu Zoobotanicznego. Głównymi „aktorami” tej ekspozycji będą mrówkojady olbrzymie (może wraz z innymi zwierzętami towarzyszącymi). Powstanie pawilon ekspozycji wewnętrznej z zoologiczną ekspozycją uzupełniającą.

– Kontynuacja programu nasadzeń zieleni ekranującej Ogród Zoobotaniczny od uciążliwości otaczających go ulic.

– Równomierne rozprowadzenie po Ogrodzie Zoobotanicznym systemu wodociągów do nawadniania terenów zielonych.

Teren przyszłego „Zakątka Południowej Ameryki” - stan zbliżony do obecnego

Teren przyszłego „Zakątka Południowej Ameryki” – stan zbliżony do obecnego

Spacer po innych zakątkach toruńskiego Ogrodu Zoobotanicznego

Rysie

Z miejskich funduszy powstały woliery rysi. Przeniesiona została tu para rysi rodzimych, a ich dawna mała klatka została rozebrana. Zamieszkała tu też para karakali. Ona przyjechała do Torunia z Kopenhagi, on z Krakowa. Od pierwszego spotkania ich relacje były przyjazne. Trzecia woliera mniejsza od pozostałych pozostaje pusta, zarezerwowana dla … wielce oczekiwanego efektu wzajemnej sympatii pary karakali.

Karakale w wolierze zewnętrznej - kwiecień 2013

Karakale w wolierze zewnętrznej – kwiecień 2013

Obydwa gatunki rysi czują się nowych wolierach znakomicie, eksplorują swoje nowe terytorium w trzech wymiarach i na różne sposoby. Uwielbiają (nie tylko rodzime rysie, ale też i karakale) przesiadywać na półkach wysoko na konarach drzew i z wysokości bacznie obserwować co dzieje się w okolicy.

Od zakończenia inwestycji w 2012 roku Ogród Zoobotaniczny własnym staraniem i przy wykorzystaniu różnych funduszy ochrony środowiska prowadzi nasadzenia zieleni wewnątrz wolier i w ich otoczeniu. Optycznie dominuje różnorodna zieleń, wśród której publiczność wypatruje zwierząt.

Zaplecze hodowlane zaprojektowane jest oszczędnie ale sprawdza się praktycznie.

Układ wolier i pomieszczeń wewnętrznych - „ściąga” dla pracowników umieszczona zgodnie z wymaganiami BHP na ścianie zaplecza

Układ wolier i pomieszczeń wewnętrznych – „ściąga” dla pracowników umieszczona zgodnie z wymaganiami BHP na ścianie zaplecza

Pokazana na zdjęciu „ściąga” dla pracowników umieszczona zgodnie z wymaganiami BHP na ścianie zaplecza zawiera rozmieszczenie boksów i szybrów i ma odniesienie do cięgien uruchamiających szybry. Niektóre boksy, przystosowane są do podtrzymania temperatury we wnętrzu nie mniejszej niż 15oC. Pozostałe boksy – nie mniejszej niż 5oC. Przed wejściem pracownika do boksu ma on możliwość obejrzenia całości wnętrza na okoliczność przebywania w nim zwierzęcia. Służą temu sześcienne okienka ze ściankami z pleksi, w które pracownik wkłada głowę i wszystko widzi. Sprawdza się to w codziennej praktyce.

Widok fragmentu zaplecza po stronie obsługi, w środku sześcienne okienko wglądu pracowników do boksu zwierząt

Widok fragmentu zaplecza po stronie obsługi, w środku sześcienne okienko wglądu pracowników do boksu zwierząt

Widzenie zwierzęcia jest bardzo dobre, jak pokazuje załączone zdjęcie karakala wewnątrz boksu hodowlanego.

Karakal w boksie widziany przez sześcienne okienko wglądu

Karakal w boksie widziany przez sześcienne okienko wglądu

Nufi i Wolta

Nieodłącznym elementem wizyty w toruńskim Ogrodzie Zoobotanicznym jest zobaczenie, co porabia para ulubieńców torunian. Tak jak widzimy to na zdjęciach – tym razem Wolta śpi pod konstrukcją leżaka, a Nufi zainteresował się smakołykiem wygrzebanym spośród poukrywanych przez pracowników w zakamarkach wybiegu.

Wolta - kwiecień 2013

Wolta – kwiecień 2013

Nufi - kwiecień 2013

Nufi – kwiecień 2013

Ptaszarnia

Toruński Ogród Zoobotaniczny jest dumny z pary turako rdzawych, pary toko czarnoskrzydłych oraz pary ar oliwkowych, które w przeciwieństwie do swoich poprzedniczek w wolierze, jak pokazuje zdjęcie – upodobały sobie dewastację siatki wolierowej.

Turako rdzawe - kwiecień 2013

Turako rdzawe – kwiecień 2013

Samica Toko czarnoskrzydłego - kwiecień 2013

Samica Toko czarnoskrzydłego – kwiecień 2013

Ara oliwkowa - kwiecień 2013

Ara oliwkowa – kwiecień 2013

Reklamy

6 comments on “Wielkie prace w Toruniu – trzeci rok rewitalizacji Ogrodu Zoobotanicznego

  1. Małe sprostowanie. Wrocławskie zoo ma 32 ha, pod budowę Afrykarium zajęte jest ok. 2 ha włącznie z nowym wejściem. Skąd wciąż ta wroga propaganda, że zoo jest całe rozkopane. Może warto się wybrać i zobaczyć zamiast powielać stereotypy?

    • Racja, sformułowanie dość niefortunne, ale w żadnym razie nie mające nic wspólnego z wrogą propagandą. Nawet do głowy nam nie przyszło, że tak to może wybrzmieć, niemniej dziękujemy za uwagę i poprawiamy.
      Poza tym wiele razy pisaliśmy o sytuacji we wrocławskim zoo nigdy nie pisząc niczego w stylu „złej propagandy” czy stereotypów, zarzut jest więc trochę zbyt mocny i nieadekwatny do niefortunności sformułowania.

  2. Faktycznie, człowieka nieco ponosi, jak słyszy powtarzanie obiegowych opinii, niepopartych faktami. Tak to niestety jest, że z takimi „miejskimi mitami” najtrudniej walczyć. Ja jestem szczególnie uczulowny, bo właśnie wrocławskie zoo ma ich chyba najwięcej począwszy od „teren zoo jest zbyt mały, więc niec się nie da zrobić” a kończąc na „ryżowce zaczynają się mnożyć, gdy jest ich minimum 200”. Wiele z nich umarło śmiercią naturalną, ale niektóre nadal krążą, a nawet tworzą się nowe. Stąd warto przemyśleć takie sprawy.

  3. Ekstra, że wreszcie pojawił się jakiś nowy fajny tekst na Mrówkojadzie! Dziękujemy i czekamy na więcej 🙂

    Nie miałem pojęcia, że w Toruniu następuje tak wiele zmian infrastrukturalnych!

    Co do Wrocławia. Z jednej strony prawdą jest, że budowa Afrykarium to „tylko” 2 ha, a z drugiej to z kilku powodów zrozumiałe jest, że niektórzy wyolbrzymiają wpływ budowy na komfort zwiedzania zoo:
    1) budowa jest umiejscowiona w samym środku terenu zoo, co powoduje, że zwiedzając zoo minimum 1/3 czasu spędzimy widząc plac budowy
    2) z uwagi na remont pawilonu wejściowego całkowicie zaburzona jest trasa zwiedzania. Nie da się zrobić „kółka” tylko trzeba iść „tam i z powrotem”
    3) budowa Afrykarium spowodowała, że wiele osób kompletnie nie potrafi odnaleźć się na terenie wrocławskiego ogrodu. Znam wielu Wrocławian odwiedzających zoo od wielu lat co rok czy dwa i teraz chodząc po jego terenie są kompletnie zagubieni
    4) cały czas trwają różne pomniejsze prace budowlane związane z infrastrukturą podziemną na terenie całego ogrodu, a nawet poza jego terenem także teren budowy to tak naprawdę nie są 2 hektary tylko troszkę więcej

    Oczywiście setki osób mimo wszystko wyolbrzymiają budowę Afrykarium twierdząc, że „całe zoo w przebudowie, nie ma co oglądać, zwierząt nie ma bo się pochowały itd”. Są to bzdury bo jak wiadomo przed budową Afrykarium na tym terenie praktycznie nie było żadnych zwierząt tylko różne stare knajpki, plac zabaw i krzaczory, a i same zwierzęta np. żyrafy mają gdzieś trwającą budowę.

    • Dzięki!

      A co do tego „rozkopania” wrocławskiego zoo, to tak naprawdę intencją autorów było wskazanie tego, że w Toruniu, tak jak we Wrocławiu, sporo się dzieje – zachowując oczywiście odpowiednie proporcje dla obu ogrodów – i określenie to miało być, jeśli już, pozytywne, wskazujące na działanie, postęp, nie zaś „utrudnienia”. Bardzo chcielibyśmy napisać, że poznańskie zoo też jest „rozkopane”, a nie, że rozebrano wolierę sów i wreszcie zbudowano rysie.
      Będziemy jednak ostrożniejsi z używaniem tego terminu 😛

  4. To, że w zoo się coś buduje, a szczególnie na skalę Afrykarium, to zawsze dobre wieści ;). Taki to jest naród, że jak nic nie robią to jest źle, a jak robią to też jest źle. Swoją drogą, mnie najbardziej irytują „wielce pokrzywdzeni” ludzie przez ceny biletów. Ja się wybieram w tym roku z familią i tylko naprawdę poważne sprawy będą w stanie mnie powstrzymać :).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s